Bezprecedensowa interpretacja Ministra Finansów odnośnie pracy na FPSO

Prawo

W dniu 23 lutego 2017 r. do Kancelarii wpłynęła bezprecedensowa interpretacja indywidualna dla Wnioskodawcy reprezentowanego przez Kancelarię, o sygn. 0461-ITPB2.4511.1026.2016.2.RS z dnia 17 lutego 2017 r. odnośnie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych osiągania dochodów z pracy najemnej wykonywanej na FPSO stacjonującym na brytyjskim sektorze morza północnego.

W stanie faktycznym wskazano, iż wnioskodawca będący polskim rezydentem podatkowym, jest pracownikiem firmy zagranicznej mającej siedzibę w Norwegii oraz zatrudniony jest na instalacji stacjonującej na stałe w jednym miejscu na brytyjskim sektorze Morza Północnego, na polu naftowym stanowiącym własność Wielkiej Brytanii, a od dochodu wnioskodawcy w Wielkiej Brytanii odprowadzany jest podatek w Wielkiej Brytanii z tytułu wykonywania pracy na terytorium Wielkiej Brytanii, natomiast Wnioskodawca otrzymuje od brytyjskich organów podatkowych rozliczenie roczne podatku P-60 z wyliczeniem prawidłowo pobranych zaliczek na podatek dochodowy w Wielkiej Brytanii. Finalnie, wskazano, iż Wnioskodawca na w/w FPSO, które eksploatuje norweskie przedsiębiorstwo, pracuje ponad 183 dni.

Zdaniem Kancelarii w przedmiotowej sprawie nie dochodzi do wykonywania pracy najemnej na pokładzie statku morskiego eksploatowanego przez norweskie przedsiębiorstwo z uwagi na brak spełnienia przesłanki eksploatacji w transporcie międzynarodowym i niezasadne jest składanie wniosków o ograniczenie poboru zaliczek pod kątem Konwencji Polsko – Norweskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie WSA oraz NSA.

W przedmiotowym stanie faktycznym, Kancelaria formułując wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej, oparła się na wewnętrznych przepisach prawa brytyjskiego, z uwzględnieniem obowiązku podatkowego jaki powstaje na pracownikach wykonujących pracę na brytyjskim sektorze Morza Północnego, który wynika z udziału jednostek typu FPSO w eksploatacji złóż naturalnych, co do których prawo jurysdykcji posiada Wielka Brytania.

W ocenie Kancelarii, w takiej sytuacji pracownicy takich jednostek FPSO podlegają nie pod zapisy o transporcie międzynarodowym, a pod zapisy o pracy najemnej na terytorium danego państwa, jeżeli takie zapisy są korzystniejsze dla podatnika z uwagi na umowę jaka łączy Rzeczpospolitą Polską oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii. W postawionych w interpretacji pytaniach, zapytano, czy wnioskodawca jest zobowiązany składać zeznanie podatkowe i rozliczyć się z podatku dochodowego w Polsce w takim stanie faktycznym.

Minister zgadzając się ze stanowiskiem Kancelarii wskazał m.in. co następuje. W pierwszej kolejności, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych tekst jednolity (Dz.U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swych dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Należy podkreślić, iż przytoczony powyżej „nieograniczony obowiązek podatkowy” jest korygowany w oparciu o art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym stwierdza się, iż przepis art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Dla rozstrzygnięcia, jaką umowę międzynarodową należy zastosować istotne do osoby wykonującej pracę najemną – jest ustalenie na jakim terytorium wykonywana jest praca najemna, bez względu na to, jaki podmiot jest rzeczywistym pracodawcą podatnika. Zatem fakt, iż podmiot norweski jest pracodawcą oraz eksploatuje FPSO nie ma znaczenia, gdyż praca wykonywana jest na terytorium Wielkiej Brytanii.
W dalszej kolejności, w oparciu o treść normatywną art. 14 ust. 1 Konwencji pomiędzy Polską a Wielką Brytanią, z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15,17,18 i 19 niniejszej Konwencji, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Należy przy tym podkreślić, iż zgodnie z powyższą umową międzynarodową dochody uzyskane w kraju będącym stroną umowy „mogą” być opodatkowany w drugim państwie, co nie oznacza możliwości wyboru przez podatnika, w którym państwie ma być przedmiotowy dochód opodatkowany. „Sformułowanie to oznacza natomiast, że drugie państwo ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa ten dochód podlega w tym państwie opodatkowaniu” (Post. Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wejherowie z dnia 31/03/2005r. BI/415-0199/05 PB/PDW/415/215/05/DP). Ponieważ dochód z pracy najemnej wykonywanej na instalacji     położonej na terytorium Wielkiej Brytanii podlega opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii, może być on opodatkowany poza Polską.

W tym miejscu, celem zbadania czy w rzeczywistości Wielka Brytania ma prawo zgodnie z treścią Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w dniu 20 lipca 2006 r., do opodatkowania dochodu polskiego rezydenta, przeanalizować należy art. 14 ust. 2 Konwencji.

Zgodnie z jego treścią, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:

•    odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym,
•    wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie,
•    wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim państwie.

W przedmiotowym stanie faktycznym, Wnioskodawca wskazał, iż przebywa na terytorium Wielkiej Brytanii przez okres przekraczający 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, zatem dyspozycja wyżej wskazanego art. 14 ust. 2 Konwencji nie znajduje zastosowania, co implikuje konieczność stosowania art. 14 ust. 1 określając obowiązek podatkowy Wnioskodawcy.

Zgodnie z przywołaną normą dochód z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Wielkiej Brytanii, może być opodatkowany w tym Państwie. Dzięki zastosowaniu tejże normy państwo miejsca zamieszkania podatnika zezwala drugiemu państwu na opodatkowanie dochodu uzyskanego przez swojego obywatela. Następstwem posłużenia się dana normą jest zastosowanie przez państwo rezydencji podatnika metody zapobiegającej podwójnemu opodatkowaniu. Odnosząc się do treści umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Wielka Brytanią metodę tą wskazuje art. 22 ust. 2 (wyłączenie z progresją). Art. 22 ust.2 pkt. a  ww. umowy,  który stanowi, iż  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji podlega opodatkowaniu w Zjednoczonym Królestwie, Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, co skutkuje brakiem obowiązku składania zeznań podatkowych w Polsce w związku z uzyskaniem dochodu tylko z Wielkiej Brytanii w roku podatkowym 2016. W oparciu o art. 22 ust.2 pkt. c omawianej umowy, jeżeli zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód – ustanowiono korzystną dla podatników metodę wyłączenia z progresją.

Komentując powyższą interpretację, wskazać należy, iż regulacja powyższa rodzi korzystne skutki podatkowe dla Podatnika, gdyż nie ma on obowiązku opodatkowania ani deklarowania w Polsce kwot, które zostały uzyskane z pracy najemnej na FPSO, które eksploatowane jest przez norweskie przedsiębiorstwo, ale stacjonuje na brytyjskim sektorze Morza Północnego. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy uzyska jakikolwiek dochody podlegające łączeniu z dochodem zagranicznym w Polsce w danym roku podatkowym. Zasadę opodatkowania przedstawioną powyżej stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem, w przeciwnym razie, podatnik nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

Reasumując zatem. w tym miejscu należy wskazać, że w przypadku uzyskiwania przez podatnika dochodów tylko z tytułu pracy najemnej na terytorium FPSO eksploatowanego przez norweskie przedsiębiorstwo, ale stacjonującego na Brytyjskim sektorze, na podatniku nie spoczywa obowiązek podatkowy w Polsce.

Niniejsza interpretacja jest bezprecedensową, gdyż jest pierwszą która wskazuje na powiązanie miejsca pracy statku typu FPSO – tj. wód terytorialnych danego Państwa, z możliwością skorzystania z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą przez to Państwo z Rzeczpospolitą Polską, a nie z wykonywaniem pracy najemnej na statku morskim eksploatowanym w transporcie międzynarodowym. Takie rozwiązanie jest szczególnie korzystne, gdy Państwo, na którego terytorium stacjonuje FPSO zawarło z Polską korzystną umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, przewidującą wyłączenie z progresją, która nie wymaga składania wniosku o ograniczenie poboru zaliczek czy składania rozliczenie rocznego z zastosowaniem ulgi abolicyjnej.